Jedn\u0105 z najbardziej niebezpiecznych rzeczy, jakie mog\u0105 si\u0119 nam przydarzy\u0107, jest nieu\u015bwiadomiony brak sensu – odbiera on cz\u0142owiekowi wolno\u015b\u0107, przejmuje cicho re\u017cyseri\u0119 jego \u017cycia, zamyka go w swoim niszcz\u0105cym kr\u0119gu. Odkrycie braku sensu jest wa\u017cnym, niekiedy wr\u0119cz niezb\u0119dnym etapem rozwoju. Wszystko zale\u017cy jednak od tego, jak cz\u0142owiek to swoje rozpoznanie zinterpretuje. Je\u017celi do\u015bwiadczenie braku sensu pozwala odkry\u0107 prawd\u0119, \u017ce ja sam nie jestem \u017ar\u00f3d\u0142em sensu, \u017ce sam z siebie nie jestem w stanie nada\u0107 sensu w\u0142asnemu \u017cyciu – w\u00f3wczas mo\u017ce okaza\u0107 si\u0119 ono wr\u0119cz \u017cyciodajne.<\/p>\n\n\n\n
Do\u015bwiadczenie warto\u015bci wprowadza blask sensu, mamy takie przeczucie, \u017ce warto\u015b\u0107 i sens s\u0105 bardzo blisko siebie, jak brat i siostra, albo przynajmniej kuzyn i kuzynka. Blisko siebie, a mo\u017ce nawet to jest to samo \u2013 kto to wie? Mo\u017ce sens to warto\u015b\u0107, a warto\u015b\u0107 to sens\u2026 Na pewno mamy takie wra\u017cenie, \u017ce ma sens. W psychoterapii istnieje kierunek, kt\u00f3ry pr\u00f3buje leczy\u0107 przez prze\u017cywanie warto\u015bci. Ludzie, kt\u00f3rzy dla przyk\u0142adu do\u015bwiadczaj\u0105 pi\u0119kna \u2013 muzyki, malarstwa, relacji, wi\u0119zi, wsp\u00f3lnoty \u2013 s\u0142ysz\u0105, jakby gdzie\u015b z daleka, cichy g\u0142os, kt\u00f3ry m\u00f3wi, \u017ce jest sens rozpocz\u0105\u0107 od nowa. Maj\u0105 wtedy przeczucie, \u017ce warto\u015b\u0107 jest u pocz\u0105tku \u2013 jak gdyby pocz\u0105tek by\u0142 warto\u015bci\u0105. Tam, gdzie jest warto\u015b\u0107, tam jest pocz\u0105tek, kt\u00f3ry nie opuszcza w\u0119druj\u0105cych, obdarowuj\u0105c ich nieustannie \u015bwie\u017co\u015bci\u0105 i kreatywno\u015bci\u0105 \u017ar\u00f3d\u0142a. Dlatego te\u017c, gdy do\u015bwiadczamy warto\u015bci, s\u0142yszymy: \u201eJest sens rozpocz\u0105\u0107 od nowa, niech twoje niepokoje i l\u0119ki nie wyznaczaj\u0105 granic twoim mo\u017cliwo\u015bciom\u201d. Warto\u015b\u0107 daje nadziej\u0119, jakby kto\u015b szepta\u0142: \u201eJu\u017c wszystko b\u0119dzie dobrze, wszystko b\u0119dzie dobrze\u201d.<\/p>\n\n\n\n
Niejednokrotnie prze\u017cywamy takie do\u015bwiadczenie, gdy przebywamy w rzeczywisto\u015bci warto\u015bciowej. Dostrzegamy wtedy, jak warto\u015b\u0107 przynosi ze sob\u0105 nadziej\u0119. W chrze\u015bcija\u0144stwie istnieje g\u0142\u0119bokie przekonanie, bardzo wa\u017cne przekonanie, \u017ce istota cz\u0142owieka nie znajduje si\u0119 w cz\u0142owieku. Co to za byt, kt\u00f3ry nie ma istoty swojej w sobie? Czy taki byt mo\u017ce w og\u00f3le istnie\u0107? Ot\u00f3\u017c istota cz\u0142owieka znajduje si\u0119 w Bogu. W Psalmie 87. modlimy si\u0119 s\u0142owami \u201eI ta\u0144czy\u0107, \u015bpiewa\u0107 b\u0119d\u0105 – wszystkie moje \u017ar\u00f3d\u0142a s\u0105 w Tobie\u201d. Wszystkie moje \u017ar\u00f3d\u0142a s\u0105 w Tobie. Cz\u0142owiek nie ma \u017ar\u00f3d\u0142a w sobie. Wszystkie moje \u017ar\u00f3d\u0142a s\u0105 w Tobie. Psalm 87, ostatni werset. Cz\u0142owiek mo\u017ce mie\u0107 kontakt ze swoj\u0105 istot\u0105.<\/p>\n\n\n\n
Cz\u0142owiek ma istot\u0119 swoj\u0105, swoje \u017ar\u00f3d\u0142o, ale ono nie jest w nim. I tutaj ta koncepcja filozofii spotkania, teologii spotkania dochodzi do swojego szczytu. Ja nie mog\u0119 powiedzie\u0107 \u201eja mam wi\u0119\u017a z Bogiem\u201d. To jest w pewnym sensie nieprawdziwe stwierdzenie. Ja jestem wi\u0119zi\u0105 z Bogiem, poniewa\u017c w Bogu jest moja istota, moje \u017ar\u00f3d\u0142o. Ja mam swoje \u017ar\u00f3d\u0142o, oczywi\u015bcie, \u017ce go mam, ale nie w sobie. Tylko w Bogu. Poniewa\u017c moja struktura jako cz\u0142owieka jest struktur\u0105 wi\u0119zi. Musimy zawsze w tym kontek\u015bcie my\u015ble\u0107. Inaczej si\u0119 potwornie pogubimy. Inaczej b\u0119dziemy szukali jakiego\u015b \u017ar\u00f3d\u0142a w sobie. Gdzie\u015b tam zag\u0142\u0119bi\u0119 si\u0119 wg\u0142\u0105b siebie i znajd\u0119 \u017ar\u00f3de\u0142ko. Jest. Wykopi\u0119 go \u0142opatk\u0105. Cyk, Buch, o, jest \u017ar\u00f3d\u0142o warto\u015bci. O, nareszcie. No cz\u0142owiek si\u0119 napracowa\u0142, ale odkopa\u0142. O, teraz si\u0119 poka\u017c\u0119 ludziom na oczy. A no i panu Bogu te\u017c przy okazji. Mo\u017ce go przekonam, \u017ce jestem fajny ch\u0142opak. Mo\u017ce wreszcie uwierzy ten Pan B\u00f3g. Odkry\u0142em \u017ar\u00f3d\u0142o w sobie.<\/p>\n\n\n\n
Ot\u00f3\u017c w tej radykalnej koncepcji, \u017ce osoba jest wi\u0119zi\u0105, ja nie mam swojej istoty w sobie. Moja istota jest w wi\u0119zi. Ta istota jest w Bogu. Cz\u0142owiek nie mo\u017ce istnie\u0107 bez wi\u0119zi z Bogiem. Tak samo jak w relacji z cz\u0142owiekiem. Cz\u0142owiek nie mo\u017ce zamkn\u0105\u0107 si\u0119 sam w sobie, odizolowa\u0107 si\u0119 od cz\u0142owieka i szuka\u0107 swojej warto\u015bci. B\u0142\u0105d. Im d\u0142u\u017cej cz\u0142owiek zagl\u0105da w siebie tym bardziej dochodzi do rozpaczy. Mniej odkrywa. Nie mam \u017ar\u00f3d\u0142a w sobie. We mnie jest noc i pustka. Jestem jak kropla rosy, kt\u00f3ra si\u0119 pojawi\u0142a o poranku i le\u017cy na trawie. Za chwil\u0119 s\u0142o\u0144ce zagrzeje i zniknie. Co jest w cz\u0142owieku warto\u015bciowe? Moje cia\u0142o? Uczucia? Moja krew? M\u00f3j umys\u0142 genialny? To s\u0142u\u017cy jakiej\u015b wewn\u0119trznej pustce, destrukcji, gdy pozostaje oddalone od swojego \u017ar\u00f3d\u0142a. Za\u0142o\u017cenie antropologii chrze\u015bcija\u0144skiej jest takie, \u017ce moje \u017ar\u00f3d\u0142o jest w Bogu. W wi\u0119zi z Nim kontaktuj\u0119 si\u0119 ze swoj\u0105 istot\u0105. Poniewa\u017c cz\u0142owiek jest wi\u0119zi\u0105. Tak samo jest dok\u0142adnie w relacji ludzkiej. Ja odkryj\u0119 swoj\u0105 warto\u015b\u0107 w relacji z Tob\u0105.<\/p>\n\n\n\n
Je\u017celi kto\u015b ma ochot\u0119 niech zrobi taki eksperyment. Niech si\u0119 zamknie na kilka lat w swoim mieszkaniu i szuka swojej warto\u015bci. Prosz\u0119, niech przyjdzie po trzech latach, je\u015bli w og\u00f3le przyjdzie, i opowie o swojej warto\u015bci. Ale prosz\u0119 do\u015bwiadczy\u0107 pi\u0119knego spotkania, spotka\u0107 si\u0119 w niedziel\u0119 z kim\u015b, usi\u0105\u015b\u0107 razem gdzie\u015b w pi\u0119knym miejscu z bliskimi osobami. Jak si\u0119 co\u015b pojawia. Jakby moja warto\u015b\u0107 by\u0142a w nim, a jego warto\u015b\u0107 we mnie. Jeste\u015b warto\u015bciowy w moich oczach. \u201eW moich oczach jest pani warto\u015bciowa.\u201d \u201eA ja?\u201d \u201eR\u00f3wnie\u017c.\u201d <\/p>\n\n\n\n
W pierwszej modlitwie eucharystycznej odnajdujemy s\u0142owa: \u201eTy nieustannie wszystko stwarzasz, o\u017cywiasz, u\u015bwi\u0119casz, b\u0142ogos\u0142awisz i nam ich udzielasz.\u201d To opowie\u015b\u0107 o procesie kszta\u0142towania poczucia warto\u015bci cz\u0142owieka. Nieustannie wszystko stwarza. Ja jestem nieustannie przez Boga stwarzany. Ka\u017cdego dnia. Z \u0142ona jutrzenki zrodzi\u0142em ci\u0119 jak ros\u0119. W blasku \u015bwi\u0119to\u015bci, ka\u017cdego dnia. Ty\u015b moim synem, jam ci\u0119 dzi\u015b zrodzi\u0142. On mnie nieustannie stwarza. Ja w tej relacji z Nim jestem nieustannie stwarzany. Tak\u017ce moja warto\u015b\u0107. Nieustannie stwarzany. Nie ma chwili, w kt\u00f3rej bym nie by\u0142 przez Niego stwarzany. Jestem jakby nieustannie w jakim\u015b \u0142onie, w kt\u00f3rym On mnie stwarza, o\u017cywia, u\u015bwi\u0119ca, harmonizuje, ale te\u017c b\u0142ogos\u0142awi. Co to znaczy b\u0142ogos\u0142awi\u0107? B\u0142ogos\u0142awi, na ko\u0144cu m\u00f3wi mi: to jest warto\u015bciowe. Jeste\u015b warto\u015bciowy w moich oczach. B\u0142ogos\u0142awi\u0107 kogo\u015b, to znaczy dobrze o kim\u015b m\u00f3wi\u0107. To zdanie z ksi\u0119gi Proroka Izajasza rozdzia\u0142 43 werset 4. B\u00f3g m\u00f3wi do cz\u0142owieka: <Jeste\u015b warto\u015bciowy w moich oczach!> Jestem warto\u015bciowy w Jego oczach. Moja warto\u015b\u0107 jest w Nim. W relacji z Nim. Cz\u0142owiek uwierzy w swoj\u0105 warto\u015b\u0107 wtedy, gdy us\u0142yszy takie s\u0142owa: \u201eJeste\u015b warto\u015bciowy w moich oczach.\u201d Gdy B\u00f3g sam mu to powie. Gdy mu pob\u0142ogos\u0142awi. B\u0142ogos\u0142awie\u0144stwo Boga jest do\u015bwiadczeniem mojej warto\u015bci. B\u0142ogos\u0142awi\u0107 znaczy dobrze m\u00f3wi\u0107. Jeste\u015b warto\u015bciowy w moich oczach. Widzimy to bardzo wyra\u017anie w scenie chrztu Jezusa.<\/p>\n\n\n\n
\u201eW owym czasie przyszed\u0142 Jezus z Nazaretu z Galilei i przyj\u0105\u0142 od Jana chrzest w Jordanie. W chwili gdy wychodzi\u0142 z wody ujrza\u0142 rozwieraj\u0105ce si\u0119 niebo i ducha jak go\u0142\u0119bic\u0119 zst\u0119puj\u0105c\u0105 na siebie, a z nieba odezwa\u0142 si\u0119 g\u0142os <Ty\u015b jest m\u00f3j Syn umi\u0142owany, w Tobie mam upodobanie.>\u201d Ojciec nieustannie m\u00f3wi do swojego Syna Jeste\u015b moim Synem umi\u0142owanym, w Tobie mam upodobanie. Jeste\u015b warto\u015bciowy w moich oczach. Chrzest ka\u017cdego z nas jest takim momentem, kiedy ka\u017cdy z nas s\u0142yszy s\u0142owa <ty jeste\u015b m\u00f3j syn umi\u0142owany, moja c\u00f3rka umi\u0142owana, w tobie mam upodobanie, jeste\u015b warto\u015bciowy w moich oczach.<\/p>\n\n\n\n
Zach\u0119cam do takiego modlitewnego \u0107wiczenia, aby ukl\u0119kn\u0105\u0107 w kaplicy, przed naj\u015bwi\u0119tszym sakramentem w ciszy i bardzo powoli ws\u0142ucha\u0107 si\u0119 w te s\u0142owa, d\u0142ugo si\u0119 ws\u0142uchiwa\u0107 \u201eJeste\u015b moim synem umi\u0142owanym, jeste\u015b moj\u0105 c\u00f3rk\u0105 umi\u0142owan\u0105. W tobie mam upodobanie.<\/p>\n\n\n\n
(Wyb\u00f3r tekst\u00f3w ks. Krzysztofa Grzywocza – MK)<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Jedn\u0105 z najbardziej niebezpiecznych rzeczy, jakie mog\u0105 si\u0119 nam przydarzy\u0107, jest nieu\u015bwiadomiony brak sensu – odbiera on cz\u0142owiekowi wolno\u015b\u0107, przejmuje cicho re\u017cyseri\u0119 jego \u017cycia, zamyka go w swoim niszcz\u0105cym kr\u0119gu. Odkrycie braku sensu jest wa\u017cnym, niekiedy wr\u0119cz niezb\u0119dnym etapem rozwoju. Wszystko zale\u017cy jednak od tego, jak cz\u0142owiek to swoje rozpoznanie zinterpretuje. Je\u017celi do\u015bwiadczenie braku sensu […]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":24,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[4],"tags":[],"class_list":["post-16","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-duchowosc"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/projekt-nikodem.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/16","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/projekt-nikodem.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/projekt-nikodem.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/projekt-nikodem.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/projekt-nikodem.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=16"}],"version-history":[{"count":4,"href":"https:\/\/projekt-nikodem.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/16\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":30,"href":"https:\/\/projekt-nikodem.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/16\/revisions\/30"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/projekt-nikodem.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media\/24"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/projekt-nikodem.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=16"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/projekt-nikodem.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=16"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/projekt-nikodem.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=16"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}